aBipramand | अBइप्रमन्द् | aBipramand
aBi-pra- | अBइ-प्र- |√ 1. mand | मन्द् | (1. and 2. sg. Ā. -mande | -मन्दे |, -mandase | -मन्दसे |; perf. P. 3. pl. -mandu/ḥ | -मन्दु/ः |) to gladden, RV.; P. (Imper. 2. sg. -manda | -मन्द |) to confuse, infatuate, RV. vi, 18, 9.